Voordat ik me verdiepte in hekserij, had ik precies dezelfde vooroordelen die sommige mensen nu waarschijnlijk over mij hebben. Als ik aan heksen dacht, zag ik vrouwen voor me met puntmutsen die in groepjes rond een kookpot dansen, in glazen bollen keken en je kunnen veranderen in een kikker. Dat kan ook niet anders, want ik ben net als iedereen opgegroeid met sprookjes zoals Sneeuwwitje en Hans en Grietje.

Op 14 oktober 2012 ben ik begonnen aan mijn heksenpad. Ik ben een jaar en een dag (want dat hoort zo, las ik op internet) dagelijks bezig geweest met hekserij. Ik vierde de jaarfeesten en zat met volle maan iedere maand in mijn achtertuin, met een altaartje op mijn tuintafel, hopend dat de buren me niet zagen 🙂 Ik leerde weer op mijn intuïtie te vertrouwen. Ik ontdekte dat rituelen heel effectief kunnen zijn omdat ze een voornemen of gedachte tastbaar maken en kracht bijzetten. En ik ontdekte dat hekserij een eeuwenoude natuurreligie is met hele mooie uitgangspunten. Het voelde als thuiskomen…

Mezelf  heks noemen brengt nog steeds veel teweeg en ik laat het dan vaak achterwege…Er zijn in voorgaande eeuwen veel dingen over heksen beweerd die wij met zijn allen zijn gaan geloven. In mijn ogen waren heksen vroeger de kruidenvrouwen, vroedvrouwen en paranormaal begaafde vrouwen. Zij zijn echter in een kwaad daglicht gesteld door de christelijke mensen van die tijd. Heksen zouden zelfs onder invloed van de duivel staan.  En dat terwijl de duivel voor heksen niet eens bestaat.

“Ik zou mezelf heks willen noemen (tegen iedereen) omdat ik hoop dat het ooit weer gaat betekenen wat het oorspronkelijk betekende: ziener, heler, priesteres, wijze vrouw. Omdat ik eer wil bewijzen aan al die onschuldige vrouwen (en mannen) die zijn vermoord”.

Ik ben gewoon dezelfde persoon als voordat ik wist dat ik een heks was. 

Ik ga nog steeds iedere week met mijn gezin naar de bioscoop, ik hou nog steeds van tassen, ben ook geen zwarte lange soepjurken gaan dragen en helaas zal ik ook gewoon het huishouden moeten doen en mijn rekeningen betalen 🙂 en ’s nachts, dan slaap ik gewoon.

Voor mij hoeven alle toeters en bellen niet. Gewoon een klein altaartje in mijn huis. Een plekje waar ik rust vind, zoals ik dat ook ooit in de kerk heb gevonden. Ik voel me geen Katholiek meer. Wicca trekt me veel meer aan. Voor mijn gevoel zit het goddelijke (de God en de Godin, het mannelijke en het vrouwelijke) in mezelf en in alles en iedereen om mij heen: hierboven en hierbeneden. Dus ik bid  tot God en de Godin om te bedanken of om  iets te vragen en daarbij ga ik vooral uit van mijn eigen (scheppings)kracht. 

Heksen kunnen niet toveren, ik jammer genoeg ook niet. Ik hou wel van magie. Magie is voor mij simpelweg: gedachtenkracht. Meestal ondersteun ik mijn gedachtenkracht met kaarsen en wierook. Uiteindelijk gaat het om dát wat ik visualiseer en de liefde en aandacht die ik het geef.  Ik ben wat dat betreft een vrij nuchtere huis- tuin- en keukenheks.

En dan die bezem he? Hihi. In mijn huiskamer, naast mijn altaar,  staat een bezem. Daar vlieg ik niet mee (dat doe ik op mijn swiffer 🙂 ). De bezem gebruik ik, net zoals andere heksen, om een ruimte mee schoon te vegen. Schoon van negatieve energie. Met de ruimte bedoel ik de magische cirkel. Door deze  van de voren schoon te vegen focus ik mezelf en ben ik aan het aarden.